Postępowanie z chorym w ostrym okresie udaru mózgu.


Zdiagnozowanie  chorego  w  ostrym  okresie  udaru stanowi dla  klinicystów  poważny  problem  ze  względu  na występujące często zaburzenia  przytomności, zaburzenia  świadomości, zaburzenia  w  odbiorze  bądź  nadawaniu  mowy i dużą  dynamikę  zmian.

W Szpitalnym Oddziale Ratunkowym (SOR=Na Izba Przyjęć) wykonuje się szereg badań, w tym pomiar ciśnienia, badanie krwi, EKG, RTG płuc i tomografię mózgową(CT, KT).
Przeprowadza się pełne badanie neurologiczne z uwzględnieniem: oceny sprawności ruchowej – niedowłady, zaburzenia równowagi, analizy zaburzeń  mowy - dyzartria, afazja; oceny zachowania, widzenia oraz charakteru zaburzeń – czy początek był nagły czy narastający. Na podstawie w/w wyników badań i dokładnie zebranego wywiadu można wysunąć hipotezę udaru niedokrwiennego  lub krwotocznego mózgu, podejrzenia charakteru rozrostowego- guzy mózgu lub też  zaburzeń czynnościowych.
Pacjent udarowy ze Szpitalnego Oddziału Ratunkowego przekazywany jest wg. obecnie obowiązujących standardów - do Centrum Udaru Mózgu  znajdującego się na oddziale neurologii - gdzie jest ściśle monitorowany.
W Centrum Udaru podawane jest w zależności od potrzeby- leczenie trobolityczne. W tym czasie odbywa się też pierwsza diagnoza neurologopedyczna oraz ocena sprawności pacjenta-  dokonywana przez rehabilitanta.
Podobnie jak w przypadku badania neurologicznego, najważniejszą rolę odgrywa dokładne zebranie wywiadu. To właśnie na jego podstawie oceniamy optymalne możliwości pacjenta i dopasowujemy materiał badawczy i terapeutyczny do możliwości chorego.
Do celów diagnostycznych wykorzystywana jest skala SODA.  Pozwala ona monitorować dynamiczny okres udaru, rejestrować regresję lub progresję objawów. Zadaniem neurologopedy jest  ustalenie  programu terapii i modyfikowanie go w zależności od obrazu chorego.  Pierwsze dni udaru charakteryzują się dużą dynamiką zmian, stąd też pojawia się konieczność weryfikacji badań.
Chory udarowy, w zależności od potrzeby, poza opieką neurologopedyczną  objęty jest  opieką psychologiczną i rehabilitacją. W przypadku chorych nieprzytomnych prowadzone są ćwiczenia bierne, których celem jest niedopuszczenie do obrzęków, poprawa krążenia w niedowładnych kończynach i tzw. profilaktyka przeciwzakrzepowa.
Poza tym pacjent podczas hospitalizacji ma zapewnioną konsultację internistyczną lub kardiologiczną.
Obecnie wg standardów pacjent, u którego wystąpiło tzw. TIA (Transient Ischemic Attack) czyli z przemijający atak niedokrwienny-  hospitalizowany jest jak  najkrócej czyli   do czasu wykonania niezbędnych badań (około  3-5) dni. W  przypadku udaru niedokrwiennego czas ten wynosi 8 dób.  Chory z udarem krwotocznym w 3 tygodniu ma wykonywane badanie kontrolne obrazowe czyli najczęściej tomografię mózgową i dopiero po uzyskaniu prawidłowego wyniku wypisywany z oddziału neurologii.
Każdy chory, u którego deficyt neurologiczny utrzymuje się- powinien być przekazany jak najszybciej (tj. przed upływem miesiąca) na oddziały rehabilitacji poudarowej.

« powrót